ادعا نکنید!
به سال جدید که فکر میکنم نگاهی به دل و روح و سنم میندازم...به طرزبرخوردم با آدم ها ..یه سال دیگه اضافه شد..حالا دیگه با داشتن 25 سال سن دیگه باید حواستو جمع کنی..آخه بزرگ شدی!!! ای بابا...بیخیال تروخدا..
توی اینترنت چقدر عاشق دل خسته پیدا میکنی...بعدش که طی یک عملیات انحتاری دست رد به سینشون میزنی عذاب دنیا و آخرت رو برات از درگاه ابدیت خواستارند..به قول یکی از دوستان " بیشین بینیم با" دیروز با یکی از خانوم های محترم این شهر مجازی چت میکردم...ماشالا به خاطر 20 سالی که از من بزرگتر بودن بینهایت راااااااحت بودن!! از رابطشون با پسرکی{ به نام دوست} از سیر تا آش رشته اش رو تعریف کرد و در آخر از من پرسید تو  نمیخوای چیزی بگی؟!؟!و من هم چنان رنگین کمان.....
و یک سوال دیگه چراوقتی کسی میفهمه که دیگری به فکرشه حکایت به اگه پیشم بودی ، میبوسیدمت...بغلت میکردم ...و.... ختم میشه؟...(( خداوند همه را به رستگاری برساند))
به کجا میروی ای مسافر...درنگی....
حوصله عید و ندارم...از دید و بازدید حالم بد میشه..

" نوروز هشتاد و شش در راه است "

هرروز که بیشتر میگذره به آدم ها که فکر میکنم دلم آشوب میشه..سخته که تمام باورهایی که از بچگی باهاش شکل گرفتی و بزرگ شدی به مرورزمان ازش متنفر بشی..از آدم هایی که سالهای سال باهاشون زندگی کردی بدت بیاد..دلت بخواد که قید همه رو بزنی و تنها زندگی کنی..هوای مسموم عاطفه های دروغین داره خفه ام میکنه..آدم توی خانواده ای که بزرگ میشه شکل میگیره..خمیروجوهره ی وجودش ور میاد...دیگه بسته به خود آدمه ...یا باید خودت رو از گند آبی که واست درست کردن نجات بدی...یا اینکه اینقدر بمونی تاخفه شی..معنی پدر ،مادر، زندگی مشترک،کانون گرم خانوادگی چیه؟وقتی دختروپسری از خانواده ی خودشون جدا میشن و زندگی مشترکی رو تشکیل میدن باید بیشتر از اینکه هوای خونه ی باباشون رو داشته باشن فکر زندگی و همسر و بچه های خودشون باشند.متاسفم برای بچه هایی که توی چنین محیطی رشد میکنن..دل پیچه ی عجیبی دارم..نفسم توی راه گلوم گیر کرده..مغزم درد میکنه..

دل خوشی هم دل خوش میخواد...

• نداریم آقا جان...
• دل خوش نداریم...

• دنیا وحشتناک تر از اونیه که من فکرشو میکردم و تو ذهنم نقاشیش کرده بودم..