هرسالی که میگذرد میبینی که ای جان دل، بیخود نبود که میگفتند دریغ از پارسال. این روزها شده مثل سریال های تخیلی که سال هاست به خورد روح و ذهنمان داده اند. ویروسی در دنیا پاگرفته که انسان ها را هدف قرار میدهد و انسان ها در تمام دنیا می میرند.مرگ عین روزمرگی در دنیای آدم ها خودش را جا کرده است. روزگار عجیبی شده است. تنها میخواهی عزیزانت زنده بمانند و نفس بکشند هرچقدر هم از تو دور باشند..شاید درس این روزها همین است. تو فقط بمان و باش . نفس بکش. ..

اردیبهشت امسال دیگر برایم زیبا نبود. قشنگ ترین مادر بزرگ دنیا را نبوسیدم و رفت و به آسمان رسید..

تنها دلخوشی ام این است که می دانست دوستش دارم و تمام.